Kovid-19’la savaşan sağlıkçı anneler, evlatlarına doyasıya sarılamamanın burukluğunu yaşıyor

0
98

Yeni tip koronavirüsle (Kovid-19) uğraşta bir yılı aşkındır fedakarca misyon yapan sıhhat çalışanı anneler, kimi vakit farklı kaldıkları kimi vakit da birebir çatı altında yaşadıkları lakin doyasıya sarılamadıkları evlatlarının hasretiyle hastalara şifa dağıtmayı sürdürüyor.

Adana Kent Eğitim ve Araştırma Hastanesinde misyon yapan sıhhat çalışanı anneler, kuvvetli Kovid-19 sürecinde hem hastaları hayata bağlayabilmek hem de virüsü ailelerine bulaştırmamak için büyük fedakarlık gösteriyor.

Koroner Ağır Bakım Servisi hemşiresi Nil Soğukpınar, AA muhabirine, 10 yıllık mesleğinin en güçlü sürecini yaşadığını söyledi.

Soğukpınar, sürecin birinci başında hastalığı ailesine bulaştırmamak ismine 3 ay boyunca hastanede kendileri için ayrılan kısımda kaldığını belirtti.

“Maskelerle meskende geziyoruz”

Üç aylık ayrılığın akabinde konuta döndüğünde de evlatlarını doyasıya öpüp koklayamadığını lisana getiren Soğukpınar, şöyle devam etti:

“İnsan kendi çocuğunu öperken ya da sarılırken korkar mı, biz korkuyoruz. Maskelerle meskende geziyoruz. Bazen meskene döndüğünüz vakitler oluyor, onlar koşuyorlar, sarılacaklar, ‘Bir saniye bir müsaade et.’ deyip direkt banyoya koşuyorsun. Çocuk bu türlü kalıyor o çok makus bir şey. Kovid-19 dehşetiyle eskisi üzere sarılamıyoruz, öpemiyoruz. Hepimizin, bütün hemşirelerin bildiği ne yazık ki herkesin yaşadığı ıstırap bunlar, çok sıkıntı bir süreç. Sarılmayı, bir arada bir şeyler yapmayı çok özlüyorsunuz.”

“Çaresiz gözlerle bizlere bakan hastalarımızı düşünmek daha elzem geldi”

Acil servis sorumlu hemşiresi Rukiye Demirci de virüs nedeniyle mart ayında 14 yaşındaki ikiz çocuklarını Konya‘daki ailesinin yanına göndermek zorunda kaldığını söz etti.

Çocuklarından iki ay başka kaldığını aktaran Demirci, “Mesai saatlerimiz bile aşikâr olmuyordu, ailemi telefonla arayıp, ‘Başınızın devasına bakın.’ diyordum. Bu nedenle çocuklarımı Konya’ya göndermek zorunda kaldım. Ülke güç bir süreçten geçiyordu, burada öncelikli düşünmem gereken sanırım mesleğim oldu. Bir de doğal ki unvanım daha çok fedakarlık gerektiriyordu. Çocuklarımı çok düşünmedim o etapta, daha çok o nefes alamayan, çaresiz gözlerle bizlere bakan hastalarımızı düşünmek daha elzem geldi. Onlar daha öncelikliydi o an benim için.” diye konuştu.

Çocuklarından uzun müddet farklı kaldılar

Reanimasyon Ağır Bakım sorumlu hemşiresi 3 çocuk annesi Ganime Yalap da sürecin başında 3 ay ailesinden başka biçimde hastanede kaldığını kaydetti.

Birebir kentte çocuklarından uzakta çalıştığı o periyodu hatırlamak dahi istemediğini lisana getiren Yalap, ağır tempoda hastaları hayata bağlayabilmek için gayret ettiklerini vurguladı.

Yalap, kendisinin de bu süreçte Kovid-19’a yakalandığını, sırt ağrısı ve nefes darlığı yaşadığını, hastalığı da 15 günlük konutta tedaviyle atlattığı belirtti.

Genel Cerrahi Kısmı ameliyathane hemşiresi Emsal Polat ise 14 yıllık meslek hayatının en şiddetli, üzücü ve yorucu periyodunu yaşadığını bildirdi. Kovid-19 nedeniyle hastanede yoğunluğun yaşandığını ve bu tempoda 12 ve 8 yaşındaki çocuklarından farklı kalarak hastalar için özveriyle ayakta durmaya devam ettiğini anlattı.

Ameliyathane sorumlu hemşiresi Selda Balcılar da bu süreçte hem ameliyathanede hem de Kovid-19 servisinde çalıştığını belirterek, “Hastalar ve sıhhat çalışanları açısından güç olan bu devirde 14 ve 16 yaşındaki çocuklarıma doyasıya sarılamadım. Bu durum, psikolojilerimizi de makus etkiledi.” diye konuştu.

“Hastalarımızın elimizin altından kayıp gitmesi bizi çok üzdü”

Göğüs Hastalıkları Servisi sorumlu hemşiresi İstek Çağlayan da bir yıldan bu yana hastanenin Kovid-19 servisinde misyon yaptığını belirtti.

Hastalara şifa verebilmek, meskende de çocuklarının yanında olabilmek için büyük efor gösterdiklerini aktaran Çağlayan, şöyle devam etti:

“Bu süreçte çok büyük zorluklar yaşadık. İki çocuk annesiyim, bakıcı olmadığı için 12 ve 8 yaşındaki evlatlarımı tek başına bırakmak zorunda kaldım. Yeri geldi eşim dayanak olmaya çalıştı ancak çok zorluk yaşadık. Hem mesken ortamı hem hastane ortamında çocuklarımızı, hastalarımızı, onların da yakınlarını da düşünerek yeri geldi telefon görüşmeleri sağladık, yeri geldi onları konut ortamındaymış üzere hissettirmeye çalıştık. Onlara ruhsal manada çok büyük dayanak sağlamaya çalıştık. Hastalarımızın elimizin altından kayıp gitmesi bizi çok üzdü, bunun yanında onları taburcu etmek, servise yönlendirmek çok memnunluk verdi.”

İki çocuk ve 3 torun sahibi 22 yıllık hemşire Nahide Karadut, bu süreçte sevgiye, ilgiye muhtaç olan hastalarının yanında olabilmek için efor gösterdiğini belirterek, “Hastalarla kendi çocuğum, annem, babam, kardeşim üzere ilgilenmeye çalışıyorum. Senin vereceğin sevgiye, ilgiye ruhsal dayanağa muhtaçlıkları oluyor. Bunları sağlamaya çalışıyoruz. Onları kızın oğlun yerine koyuyorsun.” diye konuştu.

Ameliyathane hemşiresi Aslıhan Tanrıverdi de bu güçlü süreçte iki çocuğunu annesine bırakmak ve onlardan başka yaşamak zorunda kaldığını lisana getirdi.

Kaynak: Anadolu Ajansı / İsmihan Özgüven

CEVAP VER

Lütfen yorum alanını boş bırakmayın
Lütfen adınızı belirtiniz